لیرهای کردف؛ خانه‌هایی از جنس خاطره

این‌ها فقط چند دیوار سنگی و یک درِ قدیمی نیستند...

این‌ها «لیر»های کردف هستند؛ تکه‌هایی از زندگی مردمانی که سال‌ها پیش، با دست‌های خودشان سنگ روی سنگ گذاشتند و از دل کوه، برای خانواده و دام‌هایشان پناه ساختند.

هر سنگ این دیوارها قصه‌ای دارد؛

قصه‌ی شب‌های سرد کوهستان، صدای زنگوله‌ی گوسفندها، بوی هیزم و آتش، و آدم‌هایی که با کمترین امکانات، زندگی را در همین پناهگاه‌های ساده اما محکم می‌ساختند.

لیرها شاید امروز قدیمی و خاموش به نظر برسند، اما زمانی پر از زندگی بودند؛

پناه مادرانی که چشم‌انتظار برگشتن عزیزانشان بودند،

پناه کودکی‌هایی که در کنار همین سنگ‌ها گذشت،

و پناه مردانی که دل به کوه و دام و روزیِ حلال بسته بودند.

چه زیباست که لیرهای کردف هنوز ایستاده‌اند؛

مثل پیرمردی که چیزی نمی‌گوید، اما اگر گوش دلت را نزدیک دیوارهایش ببری، هزاران خاطره برایت تعریف می‌کند.

اینجا هر سنگ، بخشی از تاریخ کردف است؛

تاریخی که نباید زیر آوار فراموشی دفن شود...

لیرهای کردف، خانه نبودند فقط؛

خانه‌ی خاطره بودند، خانه‌ی غیرت،

خانه‌ی ساده‌زیستی و زندگیِ مردمانی که با کوه بزرگ شدند.