«آدمِ گَند زِ سَرچِشمه او اِخوره.»

معنی: آدم بد، بدی را از همان سرچشمه و ریشه می‌گیرد.

«آساره خُو زِ سَرِ شُمی دیارِه.»معنی: خوبی و ارزش آدم از همان ابتدا خودش را نشان می‌دهد.

«اِخومِت کِه اِگُمِت.»معنی: دوستت دارم و چون دوستت دارم، این را به تو می‌گویم.

«اِدونُم چَنتا مِل بِ لاشِسِه.»معنی: آن‌قدر او را می‌شناسم که از ریزترین ویژگی‌هایش خبر دارم.

«اَر اِخوی بِینی زِنِ پَرچَلِه یا نِه، بِ گوزَکِس سِیل کُن.»معنی: برای شناختن توانایی و دست‌وپاچلفتی بودن یک نفر، به نشانه‌های رفتارش دقت کن.

«بَختُم، بَختِ دِامِه، کُوشا کُهنِه دِام بِ پِامِه.»معنی: سرنوشت فرزند بسیار از مادر و خانواده‌اش تأثیر می‌گیرد.

 «وِه بَنگِشت گُدِن: سُوکی یا سَنگین؟ گُد: سُوک، سَنگینی دَس خُمِه.»معنی: اختیار و سرنوشت انسان تا حد زیادی به اراده و انتخاب خودش بستگی دارد.

اَر دُنیا نِه او بُو وِرِه، فِلونی نِه خُو اِبرِه.»معنی: بعضی آدم‌ها نسبت به اتفاقات اطرافشان کاملاً بی‌تفاوت‌اند.

«هِر کِه هَمنِشینِه دالِه، خُوراکِش گوشتِ مُردارِه.»معنی: همنشینی با آدم‌های ناباب، سرانجام انسان را به راه بد می‌کشاند.

«نِ یارُم وا، نِ خارُم وا.»معنی: نه دوستیِ ظاهری می‌خواهم که در پشت آن دشمنی باشد، نه دشمنی؛ یعنی رابطه‌ای صادقانه و بی‌ضرر می‌خواهد.

«نِشونِه نِزَدَه، بَردِ گَپِه.»معنی: کسی که زیاد تهدید و ادعا می‌کند، ممکن است در عمل کاری از پیش نبرد.

«بِنگِشت بُردِن باغِ بَهِشت، گُد: گُوهِ وِلات، وِلات.»معنی: آدم هرجا هم که برود، باز دلش برای سرزمین و زادگاه خودش می‌تپد.